Kategori 
15 Kasım 2007
Son zamanlarda içimden çizmek gelmiyor. Yani tamam, tüm gün boyunca durmadan çizidiğim için bu laf yalan olur. Tüm gün çiziyorum çünkü bu benim işim. Benim mesleğim bu. Ama işini severek yapmak ayrı, öylesine çizmek, düşünmeden karalamak ayrı. Böyle bir tad kaçırma operasyonları, bir acaip şeyler. Tadım yok pek. Nasıl olsun ki? Bir kedim bile yok benim 
Şöyle ben çalışırken gelsin kucağıma atlasın. Mönitörümün tepesine otursun, beni seyretsin.. Bühühüüü!!!!! Ben de anca çizdiğim kedilerle avunayım ;-/
