Bengi Gençer

Devletşah bana “2009 neden iyi geçti?” diye sordu. Beş maddeye sığdırmam gerekiyor koca bir yılı. Deneyeyim bakalım,

1- Çizdim. Çizim yaptım. Sağ elimdeki küçük bir sakatlanma dışında fiziksel bir engelim olmadı. Bu her günümü ve bütün bir yılı tamamiyle güzel kılmaya yeter. Hem iş için hem de keyfim için çizdim. Çizdikce paylaştım. Paylaştıkca çoğaldım. Masamdakileri yeni blogumda paylaşmaya başladım. En çok kurşun kalemimi sevmeye devam ettim. Bu sene de onun tahtına indirebilecek bir malzeme icat edilmedi. Tabletim bana yenik düşmek üzere. Bir buçuk yılda cılkını çıkarttım. Seramik çalışmaya devam ettim. Çizdiğim kimi karakterler üç boyutlu seramiklere dönüştüler. Bazı karakterlerse kendi öykülerini yapılırken yazdılar. Tilkinin kulakları çıktı, kanat oldu. Tilki penguene dönüştü. Kanatlar gövdeyi havalandırmaya yetmedi. Böylece uçmaya özenen bir pilot penguen oldu. Şimdilerde seramiğin bana kattığı, illüstrasyonlarımı üç boyutlu hale getirme heyecanı yeni tekniklere yelken açmak istiyorum. Beni heyecanlandırıyor.

2- Küçükken gazetelerde yayınlanan röportajları okur, (yeni çıkan bir kasetim veya filmim olmamasına ramen) soruları tek tek yanıtlardım. Bu sene benim de cevaplayacağım sorularım oldu. Dört röportajım yayınlandı, birisi de yolda. renklidergi, sanatlog, Office et Culture, IP dergisi. PCnet dergisi kasım sayısında en iyi 50 blog arasında yer aldım.

3- Yiğenim ilkokula başladı. Ben O’nun, hayatımıza girdiği andan itibaren ailemize hep şans ve bereket getirdiğine inanıyorum. Okula başladığı gün moral olsun diye yanımda bir hediye ile gittim. Belki de dünyanın en çirkin oyuncaklarından, Ice Age‘deki sincap karakterinin bez bebeği. O çok mutlu oldu, hiç elinden bırakmadı, hep güldü. Okulun basamaklarını çıkarken elini tutmak istedim, bıraktı. O artık okullu kocaman bir kız oldu!

4- Tasarım ve sanata daha fazla vakit ayırdım. Sergiler gezdim, kitaplar aldım. Beni en çok etkileyen sergi Pera Müzesi‘ndeki Chagall sergisi oldu. Nisan ayında Fusion Art Institute 7. Uluslararası takvim tasarımı sergisi’ne katıldım. Mayıs’ta Ankara Tasarım Günleri‘nde tam günlük bir illüstrasyon çalıştayı verdim. İnsanlık için küçük benim için keyifli bir gün oldu. Umarım yine yine workshop, söyleşi, güzel sergiler ve kitaplara ulaşma şansı bulurum.

5- Yeni insanlarla tanıştım. Hepsi birbirinden farklı mesleklerde hepsi birbirinden iyi insanlar. Kimini iş, kimini Friendfeed‘den tanıdım. Onlar sayesinde yeni lezzetler tatdım, yeni yerler gördüm, yeni şeyler ürettim, yine çoğaldım. Mutluluğum arttı. Hepsine teşekkür çok ediyorum!

Ve şimdi ben de Deniz‘e, Yusuf‘a, Pınar‘a, Alev‘e ve Mordolap‘a soruyorum, “2009 neden iyi geçti?”