Kategori 
12 Kasım 2007
Her ne kadar hatırlamasa da, ablamın hediyesi olan, pembe fino başlı pofuduk terliklerim artık tam anlamıyla paramparça oldular. Altlarından, önlerinden, yanlarından, her yerlerinden terliklerin iç organları çıkıyor. Bu çıkıntılar gün geçtikce uzuyorlar. Öyle ki evde yürürken takılıyor, debeleniyor, havada takla ayıyor, yere yumuşak iniş yapıyor, toparlanıyor, tekrar takılıyorum. Nice soğuk gecelerde birlikte sabahladık. Nice uykusuz hallerde sürte sürte yerleri sıvazladık.. Seviyorum terliklerimi ve vedalaşmak istemiyorum! :/
